TL;DR: Een Internationale Eenheid is een maat voor biologische activiteit, niet voor massa, en ze wordt voor elke stof apart gedefinieerd tegen een eigen referentiestandaard. Dat betekent dat er geen universele IU-naar-mg-factor bestaat — somatropine zit rond de 3 IU per mg, hCG rond de 9,000–10,000 IU per mg. Dezelfde drie letters op het etiket, en een factor die ongeveer 3,000× uiteenloopt. Reken IU om naar mg met de factor voor die stof, en geef de milligrammen daarna door aan de reconstitutiecalculator voor volume en spuiteenheden. Elk eenhedengetal hieronder gaat uit van een U-100-spuit, waarbij 1 eenheid = 0.01 mL.
Waarom sommige flacons überhaupt in eenheden staan
Milligrammen zijn makkelijk te meten en onmogelijk te betwisten. Waarom zou iemand een flacon dan in eenheden etiketteren?
Omdat massa en effect bij sommige stoffen historisch uit elkaar zijn gelopen. Vroege preparaten van groeihormoon, gonadotropinen, insuline en heparine werden uit weefsel gewonnen, en wat je in een milligram poeder kreeg hing af van hoe zuiver die extractie was. Twee flacons met identieke massa konden meerdere malen verschillen in wat ze werkelijk deden. De omweg was om te stoppen met het poeder meten en te beginnen met de activiteit meten: definieer een fysiek referentiepreparaat, ken het via een bioassay een willekeurige eenhedenwaarde toe, en druk elke volgende batch uit als een veelvoud daarvan.
Dat is de Internationale Eenheid. Het is geen metrieke eenheid en ze staat niet in een omrekentabel naast grammen en liters. Het is een boekhoudkundige conventie per stof, en ze overleeft vandaag vooral uit traagheid — de etikettering bleef hangen, ook nadat de stoffen recombinant en perfect op massa kwantificeerbaar werden.
De factor is nooit overdraagbaar
Dit is het ene punt waarvoor dit hele artikel bestaat. Omdat elke IU tegen een eigen referentiestandaard is geijkt, is het aantal IU in een milligram een eigenschap van die stof — van niets anders. Een factor van de ene stof naar de andere meenemen is geen benadering. Het is een andere vraag met een ander antwoord.
Dit is de spreiding over stoffen die vaak een IU-etiket dragen:
| Stof | Ongeveer IU per mg | Wat 1 IU weegt |
|---|---|---|
| Vitamine E (d-alfa-tocoferol) | ~1.49 | ~0.67 mg |
| Somatropine (rhGH) | ~3 | ~333 mcg |
| Humane insuline | ~28.8 | ~34.7 mcg |
| Ongefractioneerde heparine | ~150 | ~6.7 mcg |
| hCG | ~9,000–10,000 | ~0.10–0.11 mcg |
| Vitamine D3 (cholecalciferol) | 40,000 | 0.025 mcg |
Lees de rechterkolom van boven naar beneden. Eén IU vitamine E weegt tweederde milligram. Eén IU vitamine D3 weegt vijfentwintig nanogram. Dat is een spanwijdte van ongeveer 27,000× tussen twee rijen van dezelfde tabel, en allebei heten ze volkomen legitiem “één eenheid”.
Dat laatste punt heeft een concrete geschiedenis. Het oudere referentiepreparaat voor groeihormoon, gewonnen uit hypofyse-extract, kreeg ongeveer 2.6 IU per mg toegekend. De recombinante standaard die het verving zit op 3 IU per mg. Haal dezelfde flacon van 10 IU door beide: 10 ÷ 2.6 = 3.85 mg onder de oude factor, 10 ÷ 3 = 3.33 mg onder de huidige. Een verschil van 15.4% in massa, uit een flacon waarvan het etiket nooit veranderde. Kom je een IU-per-mg-getal tegen in een oud artikel, controleer dan tegen welke standaard het geschreven is voordat je het gebruikt.
Somatropine: ongeveer 3 IU per mg
Groeihormoon is de stof waar de meeste mensen eigenlijk naar vragen als ze een IU-omrekentool zoeken, en het is de makkelijke. De werkfactor:
1 mg somatropine = 3 IU, dus 1 IU = 0.333 mg = 333 mcg
Deel IU door 3 om milligrammen te krijgen. Vermenigvuldig milligrammen met 3 om IU te krijgen. Dat is de hele omrekening. Gangbare flaconetiketten vertalen zich zo:
| Flaconetiket | Massa somatropine | Ook geschreven als |
|---|---|---|
| 4 IU | 1.33 mg | 1,333 mcg |
| 10 IU | 3.33 mg | 3,333 mcg |
| 12 IU | 4.00 mg | 4,000 mcg |
| 16 IU | 5.33 mg | 5,333 mcg |
| 36 IU | 12.00 mg | 12,000 mcg |
Merk op dat de rijen van 12 IU en 36 IU op ronde milligramgetallen uitkomen, omdat 12 en 36 allebei deelbaar zijn door 3. De flacon van 10 IU — veruit de meest voorkomende presentatie — doet dat niet, en daarom blijft 3.33 mg met een repeterende decimaal opduiken.
Uitgewerkt voorbeeld: een flacon van 10 IU in 1 mL
Drie regels, in deze volgorde, elke keer weer:
- Massa in de flacon: 10 IU ÷ 3 IU/mg = 3.33 mg
- Concentratie: 3.33 mg ÷ 1 mL = 3.33 mg/mL, wat ook 10 IU/mL is
- Per U-100-eenheid: 3.33 mg/mL × 0.01 mL = 33.3 mcg, oftewel 0.1 IU per eenheid
Een dosis van 2 IU is dus 2 × 0.333 = 0.667 mg. Deel door de concentratie van 3.33 mg/mL: 0.667 ÷ 3.33 = 0.20 mL, wat neerkomt op 20 eenheden. Controleer het op de luie manier — bij 10 IU/mL is 2 IU simpelweg 2 ÷ 10 = 0.20 mL. Zelfde antwoord, en die kortere weg werkt alleen omdat de flacon en het water toevallig een ronde IU/mL opleverden.
20 eenheden op een U-100-spuit = 0.20 mL = 2 IU = 0.667 mg, uit een flacon van 10 IU gereconstitueerd met 1 mL.
Dezelfde flacon bij vier reconstitutievolumes
Meer water toevoegen verandert niets aan wat er in de flacon zit. Het verandert hoe ver de dosis zich over de cilinder uitstrekt, en dat is de enige hefboom die je op precisie hebt.
| BAC-water | mg/mL | IU/mL | IU per eenheid | Optrek van 1 IU | Optrek van 2 IU |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 mL | 3.33 | 10 | 0.100 | 10 eenheden (0.10 mL) | 20 eenheden (0.20 mL) |
| 2 mL | 1.67 | 5 | 0.050 | 20 eenheden (0.20 mL) | 40 eenheden (0.40 mL) |
| 2.5 mL | 1.33 | 4 | 0.040 | 25 eenheden (0.25 mL) | 50 eenheden (0.50 mL) |
| 3 mL | 1.11 | 3.33 | 0.033 | 30 eenheden (0.30 mL) | 60 eenheden (0.60 mL) |
De rij van 2.5 mL is de netste van de vier: 4 IU/mL betekent dat elke hele IU precies op 25 eenheden uitkomt en elke kwart-IU op een telbare 6.25. De rij van 3 mL duwt de repeterende decimaal de spuit op, en daar wil je hem het minst hebben. Het watervolume zo kiezen dat je beoogde dosis op een hele eenheid valt, is dezelfde truc als in de algemene reconstitutietabel.
hCG: ongeveer 9,000 tot 10,000 IU per mg
Voer nu exact dezelfde procedure uit op een stof waarvan de factor drie ordegroottes verderop ligt.
hCG is een veel groter, zwaar geglycosyleerd molecuul met een hoge specifieke activiteit, en de referentiestandaarden komen ergens rond de 9,000–10,000 IU per mg uit. We gaan geen enkel middenpunt publiceren alsof het exact zou zijn — de band is het eerlijke antwoord, en het is juist een band omdat de glycosylering varieert. Waar een getal hieronder één waarde nodig heeft, gebruiken we 9,500 IU/mg en zeggen we dat erbij.
Een flacon van 5,000 IU bevat dus:
- Bij 10,000 IU/mg: 5,000 ÷ 10,000 = 0.50 mg
- Bij 9,500 IU/mg: 5,000 ÷ 9,500 = 0.53 mg
- Bij 9,000 IU/mg: 5,000 ÷ 9,000 = 0.56 mg
Ruwweg een halve milligram. Half. Een flacon waarvan het etiket vijfduizend zegt, bevat qua massa minder peptide dan een onderzoeksflacon van 2mg van vrijwel wat dan ook.
| BAC-water | IU/mL | IU per eenheid | 250 IU | 500 IU | 1,000 IU |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 mL | 5,000 | 50 | 5 eenheden | 10 eenheden | 20 eenheden |
| 2 mL | 2,500 | 25 | 10 eenheden | 20 eenheden | 40 eenheden |
| 3 mL | 1,667 | 16.7 | 15 eenheden | 30 eenheden | 60 eenheden |
| 5 mL | 1,000 | 10 | 25 eenheden | 50 eenheden | 100 eenheden |
Neem de rij van 5 mL en zet die om naar massa met 9,500 IU/mg: 0.526 mg verspreid over 5 mL is 0.105 mg/mL, oftewel 105 mcg/mL. Per U-100-eenheid is dat 1.05 mcg. Een optrek van 500 IU — 50 eenheden, een halve cilinder — levert ongeveer 52.6 mcg peptide.
Wat er gebeurt als je de factor tóch overneemt
Het is de moeite waard om die rekensom één keer te maken, want de faalwijze is niet subtiel, en juist daardoor is ze makkelijk te betrappen.
Pas de 3 IU/mg van somatropine toe op een hCG-flacon van 5,000 IU en je concludeert dat er 5,000 ÷ 3 = 1,667 mg in zit — ruim anderhalve gram peptide in een klein glazen flesje. Het echte getal ligt rond 0.53 mg, dus de schatting zit er een factor 3,170 naast.
Draai het om. Pas de 9,500 IU/mg van hCG toe op een somatropineflacon van 10 IU en je krijgt 10 ÷ 9,500 = 0.00105 mg, oftewel 1.05 mcg, tegenover een werkelijke 3.33 mg. Er dezelfde 3,170× naast, nu de andere kant op.
Somatropine bij 3 IU per mg en hCG bij 9,500 IU per mg, vergeleken met een gewone in mg geëtiketteerde onderzoeksflacon van 5mg. Het IU-getal op een etiket zegt niets over massa totdat je de stof kent.
Het geruststellende deel: fouten van deze omvang zijn zichtbaar. Een omrekening die je 1.7 gram in een flacon van 3 mL geeft, of een microgram waar je milligrammen verwachtte, kondigt zichzelf aan. Controleer de ordegrootte voordat je een spuit aanraakt en de overdrachtsfout kan niet overleven.
Wat PeptiMap hier wel en niet over heeft
Een nuchtere opsomming van de datagaten, want die bepalen wat je hierna kunt doen:
- Geen enkele in IU geëtiketteerde stof staat in onze catalogus of onze EU-prijsindex. Er is geen somatropinepagina, geen hCG-pagina, geen flacongrootte en geen vermelde prijs voor beide. Dit artikel is rekenwerk, geen productreferentie, en we gaan je niet naar pagina’s linken die niet bestaan.
- De IU-per-mg-factoren hierboven komen uit de potentie van referentiestandaarden, niet uit onze datasets. Alles in
peptides.tsen de prijsindex staat in milligram, dus de eigen cijfers van de site hadden nooit een IU-kolom nodig. - Het hCG-getal is een bereik, geen waarde. Waar je het ook in vier significante cijfers geciteerd ziet, heeft iemand een middenpunt gekozen en dat er niet meer bij vermeld.
De in mg geëtiketteerde stoffen op de GH-as die we wel voeren, omzeilen het probleem helemaal — CJC-1295 5mg, ipamoreline 5mg en HGH Fragment 176-191 5mg staan allemaal in milligram op de flacon, dus je gaat meteen door naar de concentratie.
Geef de milligrammen door aan de calculator
De werkwijze bestaat uit twee stappen en alleen de eerste is IU-specifiek.
- Reken IU om naar mg met de factor voor die stof. Deel door 3 voor somatropine. Deel door 9,000–10,000 voor hCG. Hergebruik een factor nooit voor een andere stof.
- Reken mg om naar volume en eenheden. De reconstitutiecalculator neemt de flaconsterkte in mg, jouw BAC-watervolume en een streefdosis, en geeft mg/mL, optrekvolume en het exacte U-100-streepje terug. Hij accepteert geen IU, en daarom is stap één aan jou.
Voelt stap twee wankel, dan loopt mcg en mg naar eenheden op een insulinespuit het algemene geval door zonder dat er IU aan te pas komt, en BAC-waterverhoudingen behandelt hoe het watervolume dat je kiest de resolutie van elk optrek daarna verandert.
Veelgestelde vragen
Hoeveel mg is 1 IU?
Er is geen antwoord zonder de stof te noemen. Eén IU somatropine is ongeveer 333 mcg. Eén IU hCG is ongeveer 0.105 mcg. Eén IU vitamine E is 0.67 mg. De eenheid indexeert biologische activiteit tegen een referentiestandaard per stof, dus de massa die erbij hoort is elke keer anders.
Hoe reken ik IU naar mg om voor groeihormoon?
Deel door 3. Somatropine zit rond de 3 IU per mg, dus een flacon van 10 IU bevat 3.33 mg, een flacon van 12 IU bevat 4 mg en een flacon van 36 IU bevat 12 mg. Andersom vermenigvuldig je milligrammen met 3.
Hoeveel IU zitten er in een mg hCG?
Ruwweg 9,000 tot 10,000, afhankelijk van het referentiepreparaat. Daarmee komt een flacon van 5,000 IU op ongeveer 0.50 tot 0.56 mg peptide. We noemen de band in plaats van één getal omdat de glycosylering werkelijk verschilt tussen preparaten.
Hoeveel eenheden op de spuit is 2 IU somatropine?
Dat hangt af van de concentratie, niet van de IU. Een flacon van 10 IU gereconstitueerd met 1 mL geeft 10 IU/mL, dus 2 IU is 0.20 mL, oftewel 20 eenheden op een U-100-spuit. Reconstitueer dezelfde flacon met 2 mL en 2 IU wordt 40 eenheden. Het flaconetiket bepaalt het aantal eenheden nooit — het water dat je toevoegde doet dat.
Kan ik dezelfde IU-naar-mg-factor voor twee verschillende peptiden gebruiken?
Nee, en de omvang van de fout is de reden om je er druk om te maken. De 3 IU/mg van somatropine toepassen op een hCG-flacon van 5,000 IU suggereert 1,667 mg in plaats van ongeveer 0.53 mg — er een factor ruwweg 3,170 naast. Zoek elke keer de factor voor de specifieke stof op.
Accepteert de reconstitutiecalculator IU?
Niet rechtstreeks. Reken eerst om naar milligram en voer dat mg-getal daarna in de calculator in, samen met je BAC-watervolume en streefdosis. Je krijgt de concentratie in mg/mL, het optrekvolume in mL en het U-100-streepje terug.
Waarom gebruiken sommige flacons IU en andere mg?
Geschiedenis. Stoffen die eerst door extractie uit weefsel werden geproduceerd — groeihormoon, gonadotropinen, insuline, heparine — hadden onbetrouwbare verhoudingen tussen massa en activiteit, dus werden ze via bioassay gestandaardiseerd. Stoffen die later als gedefinieerde synthetische peptiden verschenen, hadden dat nooit nodig, en daarom staat vrijwel alles in een moderne onderzoekscatalogus in milligram.
Referenties
- World Health Organization Expert Committee on Biological Standardization. “WHO International Standards and Reference Reagents” — de referentiepreparaten in ampullen waartegen Internationale Eenheden via bioassay worden toegekend.
- Bristow AF, Jespersen AM. “The Second International Standard for Somatropin (Recombinant DNA-derived Human Growth Hormone): preparation and calibration in an international collaborative study.” Biologicals, 2001;29(2):97-106.
- Storring PL, Gaines Das RE. “The International Standard for Pituitary FSH and LH: collaborative study of the standard and of four other gonadotrophin preparations.” Journal of Endocrinology, 1989;123(2):275-293.
- Bangham DR, Mussett MV. “The Third International Standard for Insulin and the use of the International Unit for insulin potency.” Bulletin of the World Health Organization, 1959;20:1209-1220.
- Birken S, Berger P, Bidart JM, et al. “Preparation and characterization of new WHO reference reagents for human chorionic gonadotropin and metabolites.” Clinical Chemistry, 2003;49(1):144-154.
- PeptiMap. “Reconstitution Chart and Calculator” — het mg-gebaseerde gereedschap van de site voor concentratie en spuiteenheden, dat milligrammen als invoer neemt en geen IU-veld heeft.
Dit artikel is uitsluitend een onderzoeks- en educatieve referentie; het behandelt rekenwerk met eenheden en geen medisch advies, en niets wat hier beschreven wordt is bestemd voor menselijke consumptie.